از هر چهار تومانى سه ربع به بنت و يك ربع به پدر رسيده لذا يك تومان زائد را بطور ارباعا بين دختر و پدر تقسيمكرده به اين نحو كه سه ربع آن يعنى هفت ريال و نيم را به دختر و ربع ديگرش را به پدر ردّ ميكنند و چنانچه ملاحظه مىشود سهم پدر اگر چه بيش از سدس بوده ولى مبلغ زائد به مقدار يك ششم نمىرسد . و در فرض دوّم كه با احد الابوين دو دختر اجتماع كرده باشند نيز مبلغ فاضل به قدر يك سدس نيست چنانچه شرح آن قبلا گذشت . قوله : و تظهر الفائدة بين القولين : يعنى قول مشهور و ابن جنيد : قوله : فى اجتماعهما مع البنت : ضمير در [ اجتماعهما ] بابوين راجع است . قوله : فيستحب له الطعمة : ضمير در [ له ] به احد الابوين راجع است . قوله : على القول الثانى : مقصود قول ابن جنيد مىباشد . قوله : دون الاوّل : منظور رأى مشهور مىباشد . قوله : و هو زيادة نصيبه عن السدس : ضمير [ هو ] به شرط راجع بوده و ضمير در [ نصيبه ] به احد الابوين راجع است . متن : و المشهور أن قدر الطعمة حيث يستحب سدس الأصل و قيل : سدس ما حصل للولد الذي تقرب به و قيل : يستحب مع زيادة النصيب عن السدس إطعام أقل الأمرين من سدس الأصل ، و الزيادة بناء على عدم اشتراط بلوغ الزيادة سدسا